Shakespeare in Harmony

7 en 8 maart in Theater Icoon in Amersfoort.

Shakespeare in Harmony is een crossover-voorstelling op basis van de tragedie van King Lear van William Shakespeare, waarbij toneelstuk en concert worden gecombineerd en elkaar versterken. Op deze wijze wordt het dramatische verhaal voor het publiek een intense ervaring.

Speciaal voor dit doel wordt een nieuwe toneelbewerking gemaakt van King Lear. Op basis van de toneelbewerking wordt één doorlopende muzikale compositie gemaakt die gedurende de voorstelling wordt uitgevoerd. Op deze wijze worden de scenes en de verschillende hoofdrollen continue door het orkest van een muzikale gelaagdheid voorzien en uitvergroot of juist becommentarieerd.

De vervlechting van muziek en toneel komt ook tot uitdrukking doordat het orkest een wezenlijk onderdeel vormt van het decor. Het orkest zal deelnemen aan de toneelregie en is onderdeel van het decor waarin acteurs hun spel vertonen.

De voorstelling wordt uitgevoerd door het Harmonieorkest (60 amateurmuzikanten) van Muziekvereniging Wilskracht onder leiding van dirigent Jurgen van Groningen Schinkel en een project ensemble van 7 à 8 acteurs van verschillende amateur-toneelverenigingen van Amersfoort onder leiding van regisseuse Aukje Lausberg.

King Lear

Koning Lear (Engelse titel: King Lear) is een toneelstuk van Shakespeare dat voor het eerst op 26 december 1606 werd opgevoerd in Whitehall Palace voor de Engelse koning Jacobus I. Hij schreef het kort na Othello (1603/1604) en vóór Macbeth (1606). Samen met Hamlet worden deze stukken genoemd als zijn vier grootste tragedies.

Na het herstel van de monarchie in Engeland in 1660 werd het toneelstuk dikwijls door theatermakers gewijzigd omdat die niet hielden van de donkere, deprimerende toon. Sinds de Tweede Wereldoorlog is men het echter gaan beschouwen als een van Shakespeares grootste prestaties. De rol van Koning Lear is door vele grote acteurs gespeeld, waarbij vaak de opvatting werd nagevolgd dat deze alleen door een oudere acteur mocht worden vertolkt. Het stuk was een belangrijke inspiratiebron voor Akira Kurosawa bij het schrijven van het scenario voor Ran (1985).